Zie het gebeuren.
Elke scène is één ding dat je zou kunnen zeggen, en wat je site ermee doet. Open er een voor wat het oplost en waarom het werkt.
-
Neem de agent mee die je al hebt.
Claude, Mistral of elke assistent die MCP spreekt: geef hem het adres van je site en een eigen sleutel. Hij leest je site, en doet alleen wat die sleutel toestaat.
-
Elke wijziging is eerst een concept.
Je zegt wat je wilt, in je eigen woorden. Je agent maakt de wijziging en geeft je een link: de hele site zoals hij zou worden. Niets bereikt een bezoeker tot jij het zegt.
-
Je agent denkt mee.
Je site vertelt je agent voor wie hij is en hoe hij spreekt — zijn eigen gids reist mee. Zo kun je om een mening vragen, niet alleen om een wijziging.
-
Je site houdt zijn eigen vorm.
Alles wat je site is, staat in vier mappen: de woorden in data, het uiterlijk in theme, de beelden in assets, en een gids die zegt hoe hij spreekt en eruitziet. Je agent leest ze eerst — zodat zelfs een nieuwe layout nog op jou lijkt, en elke site een eigen vorm houdt.
-
Een nieuwe taal is één zin.
Vraag je site in het Duits en elke pagina krijgt een Duits adres en Duitse tekst. De taallinks en de sitemap volgen vanzelf.
-
Het ontwerp is ook een zin.
Het uiterlijk van je site zijn zijn eigen templates en stylesheet, open voor je agent. Een nieuwe layout is eerst een concept — en de site controleert zichzelf voordat er iets live gaat.
-
Iemand anders schrijft, jij publiceert.
Iedereen krijgt een eigen sleutel, met de rechten die hij nodig heeft. Sarah mag het nieuws schrijven, niet publiceren — haar wijzigingen wachten als concept tot jij het zegt.
-
Terugzetten is één zin.
Elk kwartier bewaart de site zichzelf in zijn eigen, privé geschiedenis. Een oudere versie komt terug als concept, dat je bekijkt en publiceert zoals elke wijziging.